Terug op reis (12)

Zaterdag 9 april wordt de laatste dag vakantie vieren, al moet dat vieren met een korrel zout genomen worden, de dag zou al eens helemaal goed moeten lopen, zei ze cynisch.

We startten de dag met van hotel te veranderen. Dat kwam zo, het hotel waar ik mijn fiets moest afgeven voor transport was verplicht te boeken, ze willen daar duidelijk iets in ruil voor een deel van de parkeergarage dat die fietsen innemen. Niettemin was dat hotel dubbel zo duur als het andere en geenszins zijn vier sterren waard, dus sliepen we eerst een nacht elders.

Ik nam me al voor om heel die uitleg van fiets afgeven voor transport in het Engels te doen, mijn Spaans ging toch niet toereikend zijn. Maar waarschijnlijk was het Engels van de receptionist niet voldoende goed om mij te begrijpen, want hij viel uit de lucht over een fiets afgeven voor transport. Ik dan maar de website van de transporteur getoond, op die website doorgeklikt naar het hotel, nog eens geverifieerd of ik wel in het juiste hotel was, en zelfs dan kreeg ik nog maar een halfslachtige uitleg over waar de fiets achter te laten. Een label om aan de fiets te hangen had hij niet zei de man, en natuurlijk laat ik graag mijn fiets anoniem achter. NOT!! En de fiets in de parkeergarage nog extra sluiten met mijn slot (ergens aan vasthangen) en de sleutel bij hem in bewaring geven, dat kon ook niet. Het zou kunnen dat ik op dat moment ben beginnen flippen en niet meer zo beleefd was, niets menselijks is me vreemd. 

Uiteindelijk kreeg ik een A4-tje in de hand met een plan van hoe de parkeergarage te vinden want die zat dan nog niet onder het gebouw maar was in een aanpalende straat.

Eens in de garage zien we een heleboel fietsen staan, gelabeld en al en met elkaar verbonden met één lang slot. Zie je me nog een beetje méér colèrig worden?

Terug naar de receptie dan maar, vragen waarom mijn fiets niet mee aan het slot mag, een label vraag ik al niet meer, ik hang wel zelf een groot papier met tape aan mijn fiets met mijn gegevens op. Ik word op dat moment bijna berispt als een kind dat stout is geweest want meneer vindt mij niet beleefd genoeg, en dan geeft hij met hangende pootjes de sleutel van dat lang slot (iets wat ik ook helemaal niet vind kunnen, want zomaar die sleutel aan iedereen meegeven, dat maakt dat gelijk wie dan ook mijn fiets daar van tussen kan halen, of ben ik nu helemaal paranoïde?)

Terug naar de garage dan toch maar, mijn fiets mee aan de ketting. Zou dan toch die laatste vakantiedag kunnen starten?

Helaas pindakaas. Tussendoor had ik ook al naar de transporteur gebeld en toen op mijn telefoon gezien dat er een bericht was van de SNCF. Dat mijn TGV voor de maandag tussen Barcelona en Lyon afgeschaft was, dat kon er ook nog wel bij. Kon ik me nog eens gaan bezighouden met die om te boeken. Maar dat vertelde ik hier al.

En dan was er eerst een drankje in de zon om wat te bekomen van alle emoties en konden we eindelijk! de toerist terug gaan uithangen.

In de Jardines de Murillo wisten ze direct dat ik een opkikker kon gebruiken met 

dit

De massieve mooie bomen die in heel het park stonden konden ons ook enorm bekoren.

En dan de stad verder in. Gewoon zonder stadsplan, de boel op ons laten afkomen. Van iets moeten zien kon geen sprake meer zijn, het was tijd om te genieten van die laatste uren vakantie.

En dat deden we. Van de mooie gebouwen, smalle straatjes, onverwachte hoekjes, mooie betegelde entrees, …

Van de buurt rond de kathedraal (we bezochten ze niet, té lange wachtrijen), en het stadhuis.

En als uitschieter van de dag de Plaza de España, de gebouwen in halve maanvorm die in oorsprong het Spaans paviljoen waren van de wereldtentoonstelling in 1929. Alle provincies zijn er vertegenwoordigd met een bank in de typische tegeltjes, er is een kanaal met mooi versierde bruggen over, kortom een prachtplek.

Het was die dag ook schitterend weer met zo’n 27°, groot verschil met de ochtend voordien toen we ons laatste stukje fietsten richting Jaén met koude voeten en handschoenen aan.

Sevilla was een topper om mee te eindigen!

En ondanks het weer en de grenzen van mijn niet getrainde lijf voor die reis, hebben we het toch maar gehad. Ik haal nu bijna twee weken na thuiskomst nog altijd energie uit de herinneringen.

22 reacties

  1. Ondanks de troubles en ergernissen toch een prachtige dag met zoveel moois en statig en gezellig. De stad staat al langer op mijn to do list, maar ik weet niet of het nog voor dit leven zal zijn, met een man die niet vliegt. Wie weet dan toch eens met de trein!?

    Like

    • Ik vlieg ook niet, maar zie, ik ben er geraakt. Ooit keer ik er nog eens terug, we deden al eerder een multistedentrip in Spanje met de trein en dat was best aangenaam reizen.

      Like

  2. Je zou voor minder geen goesting krijgen om een fiets op je bult te nemen op reis :(. Maar toch een super mooie afsluiter. Die massieve bomen in dat park… prachtig gewoon! Ik zou er de kathedraal voor laten schieten…

    Like

    • Weet je, ik ben eigenlijk niet zo’n grote fan van interieurs van Kathedralen, ik ga er dan ook zelden voor betalen. Een kleinere kerk kan me vaak meer bekoren.
      Die bomen zijn allicht broodnodig om voor wat koelte te zorgen in die zuiderse steden. In een ander park was de boomspiegel ook afgezet met nadarhekken. Ik denk dat dat nodig is, want iedereen gaat op die wortels zitten/klimmen, kan niet goed zijn voor de boom.

      Geliked door 1 persoon

  3. Moraal van het verhaal: als reisbureau kunnen garanderen dat je zorgeloze fietsvakanties organiseert, dat betekent booming business.
    Gelukkig konden jullie toch nog wat genieten.

    Like

    • Om nog maar te zwijgen van wat alle treinen en transport naar huis van de fiets gekost hebben (de helft van het reisbudget). Ik snap dat hoor dat mensen voor het gemak op een vliegtuig springen.

      Geliked door 1 persoon

  4. Ik leer veel van jouw fietsreis en mijn conclusie is dat wij Spanje en trein voorlopig niet zullen wagen.
    Prachtige foto’s van je laatste zonnige dag. Ik had je er meer gegund.

    Like

    • Eigenlijk heb ik alleen maar last gehad van de zware regendagen en die dag met veel wind. Anders was het, ondanks niet erg warm, best goed fietsweer. We zijn speciaal in het voorjaar gegaan omdat het in de zomer daar in het zuiden véél te warm is om te fietsen.

      Geliked door 1 persoon

  5. Dat laatste kan ik me helemaal voorstellen! Wat een prachtige beelden komen er hier voorbij. En eindelijk ook het weer zoals het hoort, daar. Ik heb even meegenoten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s