Even de stilte doorbreken

… want toegegeven, het was hier bijzonder rustig de laatste tijd op mijn virtueel erf.

Was het maar datzelfde in mijn hoofd, maar helaas, dat stond niet stil. Het hield (houdt) me teveel wakker, ik pieker me suf, ben kwaad, verdrietig, maar evengoed gelukkig. Het is lastig wonen in mijn bovenkamer.

Zaterdag ging het licht even helemaal uit, compleet met een huilbui onder de douche (mijn favoriete plek om eens goed te janken, precies of het water spoelt wat extra zwaarte door het putteke).

Ik ben al een tijdje uit mijn evenwicht, het verleden speelt weer héél hard op, de nachten zitten vol met vrouwelijke paarden, ik ben vaak blij dat ik mag opstaan.

Op dagen dat ik werk gaat het gemakkelijker. Er is een doel, ik kom buiten, heb sociaal contact. Op vrije dagen hang ik maar wat op de bank en krijg dan een mottig hoofd van heel de tijd mijn leven weg te scrollen op die stomme smartphone.

En ook al beweer ik stellig dat ik graag alleen ben, soms denk ik dat een andere persoon in huis dat passief zijn zou kunnen doorbreken. Ik had het zondag daar nog over met mijn oudste. Het feit dat zij kwam maakte dat ik daarvoor al actief bezig geweest was. We maakten het ook gezellig met een etentje in de stad en namen vegan taart voor haar mee op de terugweg. Ik kleurde buiten op het terras haar haar en we gebruikten de inwerktijd voor een koffie/thee-moment, zij met haar taart, ik met broodpudding. Tijdens haar douche, hing ik een was op aan de droogmolen en deed een afwasje met de hand. En we deden tot slot nog een rondje dichtbij park.

Maar wat moet ik dan om dat alleen zijn te vermijden. Gaan daten? Wil ik dat? En loopt er nog wel iemand rond die aan mijn ondertussen veel te hoge standaarden kan voldoen? En welke man kan er vallen op een vrouw die al jaren beweert dat haar water-in-de-wijn-systeem stuk is?

En dan nog weten dat in tijden dat mijn hoofd wel in de juiste plooi werkt, ik helemaal geen behoefte heb aan een partner.

Pfff, het is lastig om mij te zijn precies. 🙂

Enfin, ik kreeg mijn werkplanning voor de komende vier maanden, en ik ben telkens 14 of 15 dagen per maand actief.

Nu nog de andere helft van de maand zinnig weten vullen.

Iemand suggesties? Het mag totaal van de pot gerukt zijn. Laat u vooral gaan!

27 reacties

  1. Ik begrijp je, alleen is maar alleen. Het weegt bij jou nu echt door. Heel graag wil ik nog altijd eens overwippen naar die leuke locatie waar je nu werkt, het komt er maar niet van ….., maar blijft wel op de planning staan.
    Gelukkig mag je er vaak gaan helpen, je doet er prachtig werk én je hoofd wordt tijdelijk doordrongen van koffie, gebak en sapjes.

    Like

  2. Herkenbaar dat activiteiten ophangen aan anderen makkelijker is. Ik doe het gepland om niet in de dip te raken. Heb me ingeschreven in een simpele creatieve middag in de buurt en een naailes 1x per maand en heb verder houvast aan vriendinnen/kennissen voor een kop koffie en/of een wandeling om de neus buiten te steken. Uit je huis komen is essentieel heb ik gemerkt om uit een stemming te komen. Verder werk ik sinds kort met lijstjes om dingetjes gedaan te krijgen.

    Like

  3. Ook ik begrijp je heel goed. Hopelijk doet het vrijwilligerswerk waar je contact hebt met mensen je straks weer goed. Er is dan regelmaat en structuur, meer sociaal contact én een doel. Nu nog dat luisterend oor en die aandacht als je thuiskomt. Dat zou niemand mogen missen… Maar ooit komt het, vaak als je het niet verwacht. Hou de moed erin. Dikke knuffel Viefje ❤️

    Like

  4. Is er in Kortrijk niet een Veltafdeling actief? Die zijn ook super blij met vrijwilligers. Je komt dan terecht in een warm netwerk, niet alleen in je eigen afdeling maar zelfs tot over de landsgrenzen. De combinatie van nieuwe dingen leren, de vrienden van mijn eigen afdeling, andere gelijkgezinden leren kennen, de zorg voor Moeder Aarde, … doen mij alleszins deugd.
    Kop op Viefje! Jij bent zo’n fantastisch persoon! 😘

    Like

    • In Kortrijk zelf is er geen Velt afdeling. En ik weet zelfs niet of ik dat wel graag zou doen. Mijn eigen tuin ja, en verder mijn best doen om zo ecologisch mogelijk te leven ook.

      Like

  5. Misschien een domme suggestie maar wat denk je van een huisdier? Ik ben zelf niet alleen maar kan zeggen dat ik heel veel plezier uit de band met mijn hond haal. Elke dag, regen of zonneschijn, trekken de hond en ik er ’s ochtends op uit voor een uur (wat ik niet zou doen zonder hond) en mensen spreken je ook sneller aan, en ’s avonds gaan wij tweetjes er nog eens op uit. Als je geen hondenmens bent, poezen zijn ook goed gezelschap.

    Like

    • Ik ben geen hondenmens en stel me voorlopig helemaal niet tevreden met de buurtkatten die hun behoefte in mijn moestuinbakken komen doen. Dat gaat het dus ook niet worden. Maar ik snap helemaal dat zo’n dier je inderdaad veel plezier kan geven en de nodige beweging ook.

      Like

  6. Ach Viefke toch… hier word ik wat stil van. Herkenbaar voor mij. Na de dood van mijn vorige partner kwamen dezelfde spoken mij af en toe lastig vallen, maar ik werkte toen nog en elke dag werd zo ‘vanzelf’ gevuld. Mijn suggestie: ga je verdiepen in Human Design. Je leert jezelf beter kennen en begrijpen, en ook anderen. En passant kan het ook helpen je verleden te ‘plaatsen’ en de nachtelijke vrouwelijke paarden te gaan berijden, in plaats van er angst voor te hebben. Ik ben er dagelijks mee bezig (via nieuwsbrieven, mails, blogs en heel veel gratis cursussen) en nog elke dag vallen er heel veel kwartjes. Intussen ook gewoon een dikke virtuele knuffel uit het noorden 😘

    Like

  7. Ook deels herkenbaar en ik vrees dat het nog herkenbaarder zal worden. Toevallig eergisteren nog met een collega, die enkele jaren ouder is dan ik, over gehad. Zij gaf aan af en toe het gevoel te hebben terug in de puberteit te zitten. Op onze leeftijd wordt het echter anders genoemd, nl. menopauze. Onderschat niet wat het met je doet, ook op vlak van mentaal welzijn. Een goede vriendin van mij, gelukkig getrouwd en in wezen vrolijk van aard, is onlangs met een hormonale behandeling gestart, tegen haar principe in. Maar ze zat zo slecht in haar vel dat ze maar wat blij was dat er iets bestaat wat mogelijk kan helpen. Bespreek het eventueel met je huisarts, maar ook met lotgenoten. Gedeelde smart is immers halve smart. 😘

    Like

    • Ik heb al twee jaar een hormoonvervangend product voorgeschreven gekregen van de gynaecoloog. Maar ik nam dat de hele zomer samen in als ik mijn allergie-medicatie nam. Sedert de allergie over is, heb ik innames overgeslagen. Dat uit zich direct in slechte nachten.

      Like

  8. Ha Vief..
    Wat vervelend als je steeds zo opziet tegen de “loze uren en dagen” tussen het werken en (leuke) afspraken in. Ik hoop dat je wat aan bovenstaande tips hebt.
    De optie van een huisdier is al genoemd en ik weet, dat wanneer ik alleen zou komen te zitten, dit een redding voor mij zou zijn. Ik moet de deur uit en de zorg nemen voor… Voor nu heb ik mijn paardje en wanneer die er niet meer zou zijn blijf ik verzorgen op de stal waar ik nu sta. Het actief buiten zijn (niet eens het paardrijden zelf) is voor mij helend.

    Anders zou ik opzoek gaan naar, of mij verdiepen in, iets dat mij vrolijk stemt en waar ik met gelijkgestemden (vooral dat laatste geeft energie en een snelle band) iets kan ondernemen.

    Ik wens je sterkte maar ook veel succes bij het vinden van een leuke uitdaging of bezigheid zodat je snel weer wat in evenwicht komt en in rustig vaarwater mag dobberen.

    Like

  9. Aan je reacties te zien deed het luchten op zich je al deugd, dus misschien net meer van dat inplannen? De zwaarte alleen dragen maakt ze nog zwaarder, gedeelde smart is halve smart en nog zo van die klassiekers… Dat de pijn van vroeger terug bovenkomt kan ook positief zijn. Dat is bij mij toch zo, al zou ik vaak maar wat graag de herinneringen weer wegstoppen achter slot en grendel. Een onbewust deel van je denkt dat je er klaar voor bent om die spoken van vroeger in de ogen te kijken en in het licht te brengen. Vreselijk om door te gaan en dat gaat niet in één twee drie (was het maar), maar erna is het nog iets makkelijker om lief te zijn voor jezelf, de versie van vroeger en die van nu.

    Ik wens je veel zachtheid en liefs. En hé, moest je willen mailen/chatten/praten, je weet mij te vinden he. X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s