Koekenbak

Vervolg op dit.

Zij die goed tussen de lijnen kunnen lezen, zijn al mee met de situatie. Ik voel mezelf van ’t straat. Vief heeft een lief. Vooralsnog een lief maatje, maar er is potentieel naar meer.

Applaus, hang de vlaggen uit!

Dat er daar buiten een geplande date met een creep die ik op tijd annuleerde, maar één andere persoon voor nodig was en dat ik daardoor mijn dating profiel snel kon verwijderen, was heel erg meegenomen. Ik had niet graag gehad dat ik mezelf nog met korting op Black Friday had moeten aanbieden.

Het was een vreemde gewaarwording om tussen al dat oneerbiedig swipen, plots kippenvel van een profiel te krijgen en de gedachte ‘dat is hem’. Ik stuurde een like, en die werd ook geretourneerd. Ik heb hem direct een bericht gestuurd, uit schrik dat ik het anders niet meer zou durven.

Vijf dagen later hebben we afgesproken met de belofte dat we het mekaar niet kwalijk zouden nemen als dat tegenviel. En dat deed het niet. We gingen wandelen, koffie drinken en was het zomer geweest en niet zo vroeg donker geworden (ik was met de fiets en in een natuurdomein is het niet klaar genoeg voor nachtblinde ik) en had het etablissement langer open geweest, we waren nog veel langer blijven zitten.

Want wat een connectie! En hoe goed konden wij praten. De oppervlakkigheden werden snel opgeborgen, er vielen geen stiltes en ik had geen enkel moment het gevoel dat ik niet mezelf kon zijn.

Tijdens onze babbel had hij het ook even over lijstjes bijhouden op z’n smartphone en ik heb het die avond in een bericht geriskeerd hem de vraag te stellen of hij een nieuw lijstje kon maken met daarin wat hij verwachtte van een relatie. Niet geschoten, altijd mis denk ik dan. Ik ben ondertussen 53 jaar, hij 60, ik had geen zin meer om noch zijn, noch mijn tijd te verdoen aan een persoon die een heel andere kijk zou hebben op een relatie.

Als hij die vraag al raar vond, dan duurde dat blijkbaar niet lang. Allicht snapte hij wel waarom ik ze stelde. Ik kreeg zijn antwoord de ochtend daarna terwijl ik aan het werk was. En eerlijk, ik was compleet van mijn melk! In zijn lijstje stond letterlijk alles wat ik ook van een relatie verwacht.

Dat hij daar ook nog op terug kwam bij onze volgende date, deed hem nog meer stijgen in mijn achting. Een man met een groot EQ, hoe heerlijk!

En hoe hard kunnen wij ook lachen samen, wetend hoe belangrijk ik humor vind in een relatie…

screenshot_20221122-093338

Zelfs letterlijk aangeven dat ik verdorie schrik had om te springen (en verkeerd terecht te komen, cfr de echtgenoot) dat kon ook.

We zijn allebei denk ik overstag gegaan op het moment dat we besloten om – onze beide handen in elkaar – een paar minuten in mekaars ogen te staren. (Een tip van relatietherapeuten bij MAFS Australië, en nee, ik ben niet beschaamd dat ik daar naar kijk). Waar ik op voorhand aangaf dat er misschien tranen zouden vallen bij mij, was hij het die bijzonder ontroerd was. Mijn hart maakte meer dan een sprongetje.

En van daaruit zijn we verder gaan bouwen, zeggend dat we niet te snel wilden gaan. Al vroeg hij me 10 dagen na onze eerste ontmoeting of ik wou komen eten. Zijn kinderen (2, 1 met partner en kind) kwamen ook. Mijn eerste gedacht was van “nee, dat doe ik nog niet”. Het tweede: “als ik zie hoe hij met zijn kinderen omgaat, leer ik veel bij over de man”. En dat was mijn doel, hem zo goed mogelijk leren kennen.

Dus ik sprong…

Diezelfde avond, de kinderen al lang naar huis, werd het nog even moeilijk. We komen allebei met een rugzakje verleden. Er vielen zelfs tranen maar er was tegelijkertijd ook veel vertrouwen en dankbaarheid voor zoveel openheid.

Ik heb het idee dat hij een blijver is. Wordt het uiteindelijk toch geen relatie, dan wel een maatje. En kunnen we die niet allemaal gebruiken in het leven?

31 reacties

  1. Zo zot zalig Vief. Dit leest als een sprookje ♥️ Het is je zo gegund. Jij verdient dit dubbel en dik.
    Pssst, op welke app zijn deze man-versies te vinden??
    Ne mens zou er zin in krijgen 😉

    Geliked door 1 persoon

  2. Oooh, ik word er zowaar zelf een beetje emotioneel van. Prachtig. Doet me denken aan de eerste ontmoeting met mijn huidig lief, ook via dat Internet, maar nog ouderwetser. Ook een rugzak. Ook niet meer rond de pot draaien maar zeggen wat je wil en niet wil. Deftig. Alle geluk gewenst!

    Geliked door 1 persoon

  3. De tranen komen bij mij ook piepen. Van opluchting en blijheid. Een mens leeft al eens (vanop afstand) mee zeg, zeker omdat je het zo treffend en pakkend schrijft.
    Nu nog een ontmoeting met jouw kinderen regelen? Zijn ze content dat hun moeder van ’t straat is? 😀

    Like

  4. Wat een hartverwarmend verhaal met een gouden randje. Daar word je als lezer instant blij van. Het is je dan ook heel heel erg gegund. Tussel haakjes, hij heeft een hond, neem ik aan.

    Like

    • Goed gezien op andere kanalen. hij heeft een hond(je) en die heb ik nooit in mijn omgeving gehad. Beetje wennen maar ’t is een koddig beestje. Met de hond wandel ik al eens met de leiband, het baasje mag zonder. 😏

      Geliked door 2 people

  5. Maar allee hoe tof is dat zeg! Soms moet het niet lang duren om de ware (of een maatje) te vinden. Ik veronderstel dat je blogt met wat vertraging op het echte leven en dat het dus al wel even goed zit. Ik wens jullie heel veel plezier samen.

    Geliked door 1 persoon

  6. Ach Viefke toch, wat mooi! Ook hier de tranen in de ogen hoor. Soms ‘weet’ je gewoon iets, weet elke cel in je lichaam dat het ‘nee’ of in dit geval ‘JA’ is. En dan spring je… Zo deden manlief en ik het 22 jaar geleden ook, en hoewel de weg niet zonder hobbels was (dat weet je) hebben we nog geen moment spijt gehad. Van harte gefeliciteerd! ❤️ Op de liefde, en op de humor!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s