Als schrijven een maandelijks ding lijkt te worden… Waar is de tijd dat er bijna dagelijks geschreven werd?

De korte maand was precies een lange.

Wat kernwoorden:

Nieuwjaren: doordat het zaaltje waar wij altijd met heel onze grote familie samenkomen niet vrij was in januari waren we daar extra laat mee dit jaar.

Ziek: een totaal niet vief lijf hebben, de hele maand en nog. Ik ben nog nooit zo vaak afwezig geweest op de vrijwillige job. Keelpijn, hoesten, hoofdpijn, bont en blauw en lumbago. De laatste twee door:

Klussen: de laatste loodjes van de verbouwing van oudste dochter. Vooral veel kleur aanbrengen en die veel is een understatement, want dochter houdt wel van een een stevig paletje. Maar durven op dat vlak brengt ook op, want het is echt mooi geworden. Al ben ik blij dat het extra kleur op de trap weer verdwenen is en het gewoon zwart/wit blijft. Op één van die klusdagen ben ik door een ladder gevallen. omgekeerde U, ik had de metalen platen verkeerd geplaatst. Sedert dan is mijn rechter bil – nu we het toch over kleur hadden – bont te noemen. Een week later ging ik aan het begin van zo’n klusdag door mijn rug. Er zijn momenten geweest dat ik, eens weer thuis, op de bank zat met een ice pack tegen de onderrug en eentje rond mijn keel.

Veel auto rijden: door het vorige. De rit naar dochter is er eentje van rond de 100km of zelfs 120km naargelang de snelweg die ik neem bij eventuele verkeersproblemen. Een duurtijd van een uur tot anderhalf uur. Mijn rug heeft het extra geweten in de niet zo ergonomische zetels van de Clio. Diezelfde Clio die volgens de website van de lage emissisie zone vorig jaar nog in Brussel mocht tot eind 2026, en dat na nieuwjaar plots niet meer mocht. Gelukkig dat ik dat die bepaalde zondag nog heb nagekeken toen ik in Brico Anderlecht om nog wat klusmateriaal was gegaan. Dagticket van €35 betalen dan maar. De lucht zal daar écht van opgeklaard zijn boven Brussel. Zucht! Vrijdag dochter weer verhuizen van de cohousing centrum Brussel naar Ruisbroek leverde hetzelfde prijskaartje op plus een extra duur parkeerticket omdat ik de parkeersessie was vergeten stoppen. Nu ja, een camionette huren kost ook zeker?

Slecht slapen en nachtmerries: die combinatie komt er altijd als ik over mijn fysieke grenzen ga. Ik ben in het verleden ooit zo hondsmoe geweest door het leven met een narcist, dat die zelfde persoon mijn dromen beheerst. Ik heb hem heus een paar keer vermoord deze maand, brave die ik ben.

Een alaambak (schoon ouderwets woord, alaam) samenstellen voor oudste. Ik had er nog eentje staan in mijn garage en haar werkgerief (afdankertjes van haar vader) lag her en der in huis rond te reizen.

Sneeuw en XXL wafels: dat kwam zomaar op een zondag in Brugge toen ik op pad ging met mijn jongste.

Ontkleurd haar: Mijn haar is al jaren grijs, maar onderaan had ik nog zo’n donkere kraag die ik erg lelijk vond. Ik ging naar een speciale kapper die met zachte middelen, want ontkleuren is echt slecht voor je haar, de klus klaarde. Dat het €200 moest kosten, zag ik even niet aankomen. Schrikken! Niettemin ben ik blij met het resultaat. Mijn kopje is nu bleek egaal van kleur met een gouden schijn.

Tekenen van lente: HOERA! Het is alweer wat langer klaar, we zien eens de zon, en die warmte deze week. Wat leeft een mens daarvan op! In mijn tuintje bloeien de trosjes narcissen vrolijk en aan struiken en fruitbomen staan knoppen. De krokussen en sneeuwklokjes hebben de natte winter precies niet overleefd, want nog gene gezien. Ondertussen zijn de hortensia al gesnoeid en misschien dat ik vandaag de hoge grassen nog een kopje kleiner maak.

Vogelen: het is weer een fijn tijdverdrijf. Duif, merel, roodborstje, mees, ekster en vink zijn present. Ik kijk momenteel naar een roodborstje dat aan het buffet zit dat aan mijn tuinboog hangt.

Fietsen en wandelen: Woensdag met die 18° kwam het er voor het eerst dit jaar van om een iets langere tocht te fietsen. De pannenkoeken na hebben extra gesmaakt! Wandelen is vooral met de hond en ook een keer met één van mijn zussen een uitgestippelde tocht van een wandelclub.

Plannen maken voor een paar dagen weg: we gaan een zestal dagen naar zee deze maand. Helemaal fancy met logement in een stacaravan in Bredene 😉 Bowie gaat mee, vandaar dat we niet zomaar op hotel kunnen. Hond mee, fiets mee, tijd voor rust, ontspanning, lopen voor het lief (als dat lukt, want hij deed gezellig heel de maand mee met dat niet vief lijf) en zeelucht. We kijken er erg naar uit!

Moestuinieren: ook daar plannen, want de ruimte is wat groter buiten doordat hier geen kip meer loopt. Ik heb mijn zinnen gezet op twee lange verhoogde moestuinbakken in cortenstaal. Die moet ik maar eens gaan bestellen binnenkort.

Laat maart maar komen. Mooiere dagen, minder klussen bij de dochter maar wel nog wat bij het lief. Eens daar behang aan een muur hangt en er nieuwe gordijnen zijn, zit hij na eerdere verfwerken ook weer in het nieuw. En dan hier eens op een trager tempo aan de slag gaan. Zin in!

In beeld