De week

… die brachten we van maandagnamiddag tot zaterdagochtend door aan zee. Verblijf op een camping in Bredene. Hond en hotel gaan namelijk niet goed samen. Maar ons tiny house had alles wat een mens nodig heeft.

Het werd een week met twee langere fietstochten op dinsdag en donderdag, goed voor samen een kleine 100 km. Een namiddag flaneren in Oostende met een ijsje en een drankstop in de zon en op vrijdag een wandeling door bos, duin en aan het strand tussen De Haan en Wenduine. ’s Avonds naar het strand trekken voor de zonsondergang deden we ook. Bowie krijgt immers tweemaal daags zijn wandeling. Zeewater drinken zal hij niet snel meer herhalen vrees ik.

Iets voor de middag zaterdag zette ik het lief weer thuis af, deed ik nog boodschappen en werd de wagen nog volgetankt. Die tank was nog halfvol, maar met die gekken van presidenten en hun oorlog voeren weten we niet wat ons nog boven het hoofd hangt. Voor we het weten is brandstof op rantsoen of helemaal onbetaalbaar. Ik rijd niet veel met de wagen, maar in nood wil ik geraken waar ik wil.

De namiddag was voor de tuin. Ik zette vijf cirkels in cortenstaal in elkaar om daar moestuin/bloembedden van te maken. Eens ze ter plekke lagen veranderde ik al van gedacht. Ovalen zullen gemakkelijker zijn om langs de bedden te lopen. Maar het gepriegel met de kleine schroefjes deed me dat werkje op de lange baan schuiven.

Zaterdagavond was voor stand-up comedy. Hans Cools, een West-Vlaming. De voorstelling was dus ‘in ’t West-Vlams’. Goed gelachen uiteraard, even ingedommeld, ook uiteraard. Heb ik altijd bij om het even wat, het mag nog zo boeiend zijn. Elk zijn afwijking zeker?

We sloten de avond, hoe vettiger, hoe prettiger, af in de frituur.

Zondagmorgen was voor traag op gang komen en daarna naar Brico. Die was uitzonderlijk open en er was een mooie korting bij aankoop van drie zaken. Ik beloof mezelf al een mooi tuinset van in 1996, het jaar dat ik in ons toenmalig nieuw gebouwd huis ging wonen en dat kwam er nog nooit van. Jaren gebruikte ik een goedkope biertafel met banken en later een tweedehands setje. Het nieuwe moest degelijk zijn, stevig dus en ik wou wel eens met kleur knallen.

Knallen lukte, met een gele tafel en twee gele en twee oranje stoelen daarbij. Ik ging na het ineen zetten van de tafel prompt gebak halen bij de bakker om al dat nieuws in te wijden. Het lief kwam zich graag opofferen.

Na voor/met hem nog een boodschap of twee te doen dook ik opnieuw de tuin in. Er werden vier pluimhortensia’s gerooid om plaats te maken voor meer moestuin. Die planten werden al allemaal opgehaald – leve de weggeefgroepen (hier buurtnetwerk Hoplr) – door twee dichtbij wonende mensen. Later gingen er nog leliegrasplanten op de schop. De bloei daarvan was hier zo teleurstellend dat ik er vanaf wou. Daarmee werd er plaats gemaakt voor het vlas uit vorig bericht. Die plek kreeg ook een stalen omranding en extra potgrond en na het zaaien dekte ik de zaaiplek af met muggengaas, kwestie dat de buurtkatten geen verse kattenbak vonden.

Het was al bijna donker als ik weer in huis kwam.

Gevulde week met veel variatie, buiten zijn, beweging en ontspanning.

Ik kan daar helemaal mee leven!

In beeld:

https://myalbum.com/album/tohVwbNq23quWe/?invite=ef37f7a8-267f-464d-a922-ac3d4828caa1

 

13 reacties

    • “Verroest metaal/Cortenstaal: materialen zoals cortenstaal zijn niet giftig voor planten en verrijken de grond, tenzij het om extreem hoge concentraties gaat die de grondbalans kunnen verstoren.” Zegt het internet. En als ik me niet vergis gaan de roestige wanden ook slakken tegenhouden.

      Geliked door 3 people

Plaats een reactie